Hue - Phnom Penh

De schuin gedrukte tekst is uit de reisbeschrijving van Baobab, de overige tekst onze eigen ervaringen.

Dag 14 Hue, vrije dag
Van 1802 tot 1945 was Hue de residentie van de Nguyen-dynastie. De belangrijkste bezienswaardigheid van Hue is de ‘Verboden Purperen Stad’, de verlaten, ommuurde keizerstad van de Nguyen-dynastie tijdens het vroegere Indochina. Tijdens het grote Tet-offensief van de Noord-Vietnamezen en de Vietcong in 1968 werden grote delen ernstig beschadigd. Desondanks is het complex, waarvan enkele delen weer zijn hersteld, zeer het bezichtigen waard. In de omgeving van Hue bevinden zich de graftombes van de keizers uit de Nguyen-dynastie. Je kunt een boottocht maken over de ‘Welriekende Rivier’ om de beroemde Thien Mu-pagode en enkele van de prachtig gelegen keizersgraven te bekijken.

De afgelopen dagen hebben we niet veel tijd gehad om te internetten. Bovendien zijn de computers hier erg traag. Foto's uploaden zit er dus niet in. We zullen het verhaal hier ook een beetje inkorten en later thuis wel aanvullen. We gaan er nu een beetje in vogelvlucht doorheen.

Dag 15 Hue - Hoi An Op weg naar Hoi An passeer je de Hai Van-pas, wat schitterende vergezichten oplevert. Dit is een van de mooiste stukken kust van Zuidoost Azië. Prachtige verlaten stranden, kleine eilanden voor de kust en veel vissersdorpjes trekken aan je oog voorbij. Je arriveert vroeg in de middag in Hoi An, het voormalige Faifo. Dit was in vorige eeuwen een van de drukste havensteden van Zuidoost-Azië. Het oude stadje is pittoresk en wordt door veel reizigers als een van de sfeervolste en leukste plaatsen van Vietnam ervaren. Talrijke oude, vaak houten huizen en historische gebouwen getuigen van het rijke verleden. Enkele van de oude Chinese huizen zijn geopend voor bezoekers. De inrichting van deze huizen ziet er nog hetzelfde uit als eeuwen geleden. Ook een aantal oude Chinese tempels is nog steeds in gebruik. In Hoi An kun je ook bij één van de vele kledingwinkeltjes je eigen nieuwe kleding op maat laten maken. Vinh Hung Hotel II of III: http://www.vietnamstay.com/hotel/vinhhung2/ http://www.hoteltravel.com/vietnam/hoi_an/vinh_hung2.htm http://www.hotels-in-vietnam.com/hotels/Hoian/vinhhung3hotel.html
Dag 16 Hoi An, vrije dag Als rechtgeaarde havenstad mag Hoi An bogen op een zeer levendige vismarkt, waar je de meest exotische vissoorten ziet. Wie wil kan een kort boottochtje maken op de rivier. Maar Hoi An heeft ook een heerlijk rustig tropisch wit zandstrand, en dit is de uitgelezen gelegenheid om te luieren onder de tropenzon of een duik te nemen in het heerlijke warme water.

Vanuit Hue zijn we naar Hoi An gereist. De oude binnenstad staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Het stadje is zeer de moeite waard. De meeste mensen van de groep hebben hier kleren en/of schoenen laten maken. Voor weinig geld heb je hier kleding van goede kwaliteit op maat gemaakt. Ik heb er en overhemd gekocht van zijde met katoen, Carina heeft een chique ruwzijden jasje gescoord (cyclaamkleurig): erg mooi. Ze hadden het niet in de juist maat dus werd het binnen 24 uur op maat gemaakt.

Dag 17 Hoi An – nachttrein naar Ho Chi Minh City, via Danang Vandaag is een echte reisdag. Als de tijd het toelaat breng je nog een bezoek aan Cham-museum uit de hoogstaande cultuur van de Cham, die zijn hoogtepunt kende van de 4e tot aan de 13e eeuw. Hierna brengt de bus je naar Danang, waar je op de trein naar Ho Chi Minh City stapt. Vanuit de trein heb je een mooi uitzicht over het land en zie je af en toe de kust. Om comfortabel te kunnen reizen maak je gebruik van gereserveerde zogenaamde ‘soft sleepers’. Dit zijn ruime vierpersoons slaapcoupés. Voor een onderlaken en kussen wordt gezorgd. Neem zelf een lakenzak mee. Vannacht zul je in slaap vallen met het geronk van de trein op de achtergrond.

Vanuit Hoi An een stukje terug naar Da Nang om daar de trein te pakken naar Ho Chi Minh City (Saigon). Vertrek ca. 13.00, aankomst ca. 06.00 uur. In een coupé met z'n vieren rustig naar Saigon boemelen.

Dag 18-19 Ho Chi Minh City, vrije dagen, fac. exc. Tay Ninh en Cu Chi-tunnels Na aankomst op het station van Ho Chi Minh City, vroeger bekend als Saigon, word je per bus naar het hotel gebracht. Dit ligt middenin het centrum en is een goede uitvalsbasis om de stad te verkennen. Hier regel je via de reisbegeleider je visum voor Cambodja. Ho Chi Minh City is een moderne stad met veel Europese restaurantjes en prachtige winkels. Er is echter ook de oude, bruisende Chinese wijk, Cholon. Een bezoek aan deze wijk, bijvoorbeeld met een stadstour, is bijzonder aan te raden. Bekijk hier vooral een aantal van de oude Chinese pagodes. De Giac Lampagode, de oudste van de stad, is een van de belangrijkste bezienswaardigheden. Door wolken van wierook heen zie je hier biddende mensen en levensgrote beelden van demonen. In dit gedeelte van de stad zitten veel straatjes volgepropt met kleine marktjes, waar je de gekste dingen kunt krijgen: tientallen soorten eieren in vele kleuren, sommige pikzwart, allerlei soorten snoep en stroopwaren, gefrituurde hapjes en gigantische slagersmessen trekken hier je aandacht. Ho Chi Minh City heeft verder veel musea, koloniale gebouwen en kerken. Interessant zijn het Museum van Amerikaanse Oorlogsmisdaden en het Historisch Museum. In de stad zijn ook nog koloniale panden bewaard gebleven. Een mooi voorbeeld daarvan is het oude stadhuis. Het is tevens mogelijk om een facultatieve excursie te maken naar Tay Ninh en de Cu Chi-tunnels. Tay Ninh is het centrum van de Vietnamese religie Cao Dai. Deze godsdienst werd in 1926 officieel gesticht en is een synthese van boeddhisme, confucianisme, taoïsme en christendom. Het is een uniek geloof, dat alleen in Vietnam voorkomt. In de bombastische kathedraal vinden gebedsdiensten plaats volgens een strikt ritueel en meestal kun je een mis bijwonen. Het tunnelcomplex van Cu Chi werd in de jaren veertig door de Vietminh gebouwd om de Franse overheersers en de Japanse bezetters te bestrijden. Later gebruikten de guerillastrijders van de Vietcong dit honderden kilometers lange netwerk van tunnels als basis voor verrassingsaanvallen op de Amerikanen. Nog steeds kun je zien je hoe vernuftig dit complex in elkaar zit, en hoe goed de toegangen verborgen zijn. Saigon Hotel: http://www.newyorkhotel.com.kh/ http://www.wcities.com/en/record/32,298254/271/record.html http://angkorjourney.asievoyage.org/newyork.html

Vanuit Saigon Cu Chi bezocht waar we een rondleiding hebben gehad door een deel van het tunnelcomplex dat de Vietcong gebruikte in de Vietnamoorlog. Zeer indrukwekkend, vooral het overzicht van de (dodelijke) booby-traps die de Vietcong gebruikte om de Amerikanen te treffen. Daarna naar de hoofdzetel van de Cao Dai sekte. Dit is een geloof dat bestaat sinds 1926 en enkel in Vietnam voorkomt. Er zijn zo'n 2 tot 3 miljoen gelovigen. Het is een mengeling van Taoïsme, Confucianisme, Islam, Boeddhisme en Katholicisme. Er was een dienst aan de gang waar we en tijdje konden kijken. Wel kleurrijk en interessant om te zien.

Op de weg van Saigon naar de Cambodjaanse grens zijn we gestopt om koffie te drinken in het restaurant van de familie van Kim Phuc. Zij is het meisje van de wereldberoemde World Press-foto. Zij is het huilende meisje dat naakt, met gespreide armen, helemaal verbrand door de Amerikaanse napalmbommen op de fotograaf afloopt.
We hebben daar nog naar een Amerikaanse documentaire gekeken over hoe het Kim Phuc daarna vergaan is. Om stil van te worden.

Dag 21 Phnom Penh, vrije dag Vandaag heb je volop de tijd om, individueel of met een stadstour, Phnom Penh goed te zien. Phnom Penh is een stad met een zeer aparte sfeer. Er heerst een levendige drukte en enkele bezienswaardigheden zijn zeer de moeite waard, zoals het paleis van koning Sihanouk. Veel wegen zijn hier nog ongeasfalteerd, wat de stad soms een stoffig aanzien geeft. In de straten zie je weinig toeristen, wèl buitenlanders die hier werken, bijvoorbeeld voor een van de vele hulporganisaties die hier actief zijn of voor een buitenlandse investeerder. Dit alles geeft je een ‘pioniersgevoel’, en het is dan ook een buitengewoon interessante stad om nu te bezoeken. In Phnom Penh zijn ook twee plaatsen te zien die herinneren aan de Rode Khmerperiode: Iets buiten de stad, bereikbaar met een brommertje, liggen de ‘Killing Fields’. Op deze beladen plaats is een monument neergezet ter herdenking van de vele slachtoffers die het regime heeft gemaakt. In de stad zelf kun je de Tuol Sleng gevangenis bekijken, die is ingericht als museum. Een bezoek aan deze gevangenis zal diepe indruk op je maken, maar is geestelijk zwaar. Om je indrukken te verwerken kun je tegen schemertijd een plekje zoeken in de ‘Foreign Correspondent’s Club’, een prachtig koloniaal gebouw aan de rivier. Dit is dè verzamelplaats voor buitenlandse journalisten, maar de club is voor iedereen opengesteld. Vanuit een open veranda kun je hier met een glaasje wijn of pastis uitkijken over de rode schemering boven de rivier, of een krantje lezen.

Vandaag in Phnom Penh rondgekeken. Eerst naar het koninklijk paleis: erg mooi, en hele verzameling verschillende gebouwen, veel goud.

Daarna na de Wat Phnom, de tempel die de stad zijn naam heeft gegeven. Het was vandaag een speciale dag voor boeddhisten en het was erg druk bij de Wat. Leuk om te zien.

Het volgende programma-onderdeel was minder leuk om te zien: het Tuol Sleng genocide museum: Deze voormalige school is onder de Rode Khmer in de jaren 1975-1979 tot gevangenis omgevormd en hier zijn de verschrikkelijkste dingen gebeurt. Van alle gevangenen die hier vermoord zijn is voor hun terechtstelling een foto gemaakt. Van een selectie van deze foto's is en tentoonstelling gemaakt. Zeer indrukwekkend. Na afloop in de bus maakte iemand de opmerking 'alsof je van een begrafenis terugkomt'. En dat omschrijft het wel zo'n beetje.

Daarna nog naar de 'Killing Fields' zo'n 15 km buiten de stad. De gevangenen werden vanuit de gevangenis hiernaartoe gebracht en na een klap in de nek met een bamboeknuppel in een massagraf gedumpt (een kogel verspillen was niet aan de orde). Baby's en kinderen werden bij de beentjes gepakt en met hun hoofd tegen een boomstam geslagen. Je hart draait een slag om. En dan te bedenken dat het mensen van onze leeftijd zijn die dit allemaal hebben meegemaakt.

Morgen gaan we naar Siem Reap. Daar zal Angkor Wat een wat positiever einde aan onze vakantie brengen. De voorgaande dagen horen erbij. Het maakt deel uit van de recente geschiedenis en je kunt je ogen niet sluiten voor wat de mensen hier hebben meegemaakt de laatste decennia. Maar het beeld is nu wel compleet.